Archiwum kategorii: DONICZKOWE

Hiacynt kwitnie i… przekwita

hyacinth-284147-m
hyacinth-1-757887-m

Hiacynty uprawiane w Polsce to gatunek hiacynt wschodni (Hyacinthus orientalis L.) – bylina z rodziny szparagowatych. Naturalnie rosną we wschodnich rejonach basenu Morza Śródziemnego. Kwitną od lutego do kwietnia. Uprawiane były już w starożytnej Grecji i Rzymie.

Te piękne kwiaty, obok żonkili i krokusów, od pokoleń przygotowywane są do zdobienia stołów na początek wiosny. Kwitną na biało, różowo, a nawet na niebiesko. Ich delikatny zapach unosi się w pokoju, wprowadzając nastrój świąteczny. Niektórzy nie wyobrażają sobie wielkanocnego nakrycia bez hiacynków.


2014-03-12-DSCF4653bPo kilku dniach okazuje się, że to, co piękne, nie trwa wiecznie – kwiaty pochylają się, święta mijają i powraca dzień powszedni.

Jak jednak przechować cebule hiacyntów, aby za rok znowu zakwitły? To naprawdę bardzo łatwe.

2014-03-16-DSCF4662b Przechowywanie cebul

Po kwitnieniu należy kontynuować podlewanie i nawożenie cebul, aż do całkowitego obumarcia liści, co zwykle następuje na początku lata. Wtedy cebule trzeba wyjąć z ziemi, oczyścić i umieścić w suchym i chłodnym miejscu aż do września-października, kiedy ponownie je posadzimy i będziemy pędzić.

Proces obumierania części nadziemnych powinien być naturalny, nie wywołany brakiem wody. Po kwitnieniu roślina gromadzi zapasy pokarmowe na następny okres wegetacyjny.

Do przechowywania najlepiej nadają się torby papierowe, kartony i przewiewne skrzynki umieszczone gdzieś w cieniu, gdzie temperatura nie przekracza 15-22°C. Warto co parę tygodni je doglądać, bo od jednej gnijącej cebuli mogą zarazić się pozostałe.

spring-1175010-m Pędzenie hiacyntów
Z tym poczekajmy co najmniej do początku września, a najpóźniej do drugiej połowy października – ogólnie biorąc: do jesieni.

c.d.n.




Fotografie — własne i sxc.hu



Gwiazda Betlejemska – nie wyrzucaj po świętach

Poinsecja (gwiazda betlejemska) – Euphorbia pulcherrima 1024px-Pointsettia_3
W zimie, od połowy listopada do lutego na wystawach kwiaciarni podziwiamy często ognistoczerwone, rzadziej różowe lub białe, wielkie „kwiaty” osadzone na długich, nieraz półmetrowych łodygach.
Poinsecja pochodzi z Meksyku, gdzie jest krzewem długowiecznym, dorastającym do 1,2 m.
Roślina ta bywa też nazywana „gwiazdą betlejemską” i zagranicą masowo jest stosowana do dekoracji mieszkań na Boże Narodzenie. Barwny jej kwiat nie jest kwiatem w botanicznym znaczeniu tego słowa. Właściwe kwiaty znajdują się w środku – to zielonożółte kulki wielkości grochu, zaś otaczające je kolorowe płatki nazywane są przez botaników przykwiatkami.
Klasyczna gwiazda betlejemska ma przykwiatki intensywnie czerwone i ciemnozielone liście, ale można kupić także odmiany o przykwiatkach od białych, kremowych i żółtych, przez bladoróżowe, aż po różne odcienie czerwonego. Ostatnio również pojawiły się odmiany o przykwiatkach nakrapianych, liściach zielonych z białymi obrzeżami bądź pofałdowanymi przykwiatkami.
Ta efektowna roślina coraz częściej zjawia się w mieszkaniach nie tylko w postaci kwiatu ciętego, ale także doniczkowego. Do uprawy doniczkowej stosowane są odmiany niższe, o mniejszych kwiatach, a ostatnio wchodzą do uprawy nawet miniaturowe.
Aby doniczkowy wilczomlecz trzymał się jak najdłużej, ustawmy go jak najdalej od pieców i grzejników. Najbardziej odpowiada mu temperatura nie przekraczająca 18°C. Podlewamy dość obficie, uważając, aby ziemia nigdy nie byłą sucha.
Po przekwitnięciu barwne przykwiatki bledną, a po pewnym czasie opadają; roślina zapadnie w stan spoczynku (po kwitnieniu następuje przerwa w wegetacji). Wtedy przeważnie bywa wyrzucana na śmietnik.

Kto jednak ma ochotę popróbować swoich sił w uprawie trudnych roślin, może ten wilczomlecz skłonić do ponownego zakwitnięcia po kilku miesiącach.
W tym celu po opadnięciu przykwiatków umieszczamy go w chłodniejszym miejscu (ok. 14°C) i przestajemy podlewać. Nie martwmy się, że straci wówczas wszystkie liście. image6
Gdy w marcu łodygi przytniemy na wysokość około 15 cm, pozostawiając na pędach po 3-4 pąki, a roślinę przeniesiemy do ciepłego i słonecznego pokoju i zaczniemy podlewać, poinsecja obudzi się i znowu ukażą się liście.
Wtedy możemy już przesadzić roślinę do świeżej ziemi, najlepiej liściowej z domieszką gliny i piasku (2 : 1 : 1). Doniczkę ustawiamy w widnym, ale nie bezpośrednio nasłonecznionym miejscu i roślinę zaczynamy podlewać obficie nieco ogrzaną wodą. Przez całe lato co 7-10 dni zasilamy rozcieńczoną gnojowicą lub nawozami do roślin o dekoracyjnych liściach; jest to konieczne, aby wilczomlecz wytworzył ładne, dobrze zabarwione listki. Ważne jest utrzymanie wysokiej wilgotności w powietrzu. Suche może spowodować wystąpienie szkodników (przędziorki, czerwcowate)
Młode pędy z 4-5 liśćmi można przyciąć, wymuszając rozkrzewienie rośliny.
Chcąc mieć poinsecję na Gwiazdkę, należy w połowie listopada rozpocząć jej zacienianie – przez 10-14 godzin dziennie chować ją pod osłoną: od wieczora do około 9 rano. Wówczas mamy szanse na wybarwienie górnych liści, choć zapewne nie tak intensywne, jak z uprawianych w szklarniach.
Rozmnażanie z sadzonek również daje dobrze wyniki tylko w szklarniach. Polega na ukorzenianiu latem wierzchołków pędów szczytowych.
Uwaga:
Poinsecja – jak wszystkie wilczomlecze – zawiera sok mleczny, który wypływa z łodygi przy jej uszkodzeniu lub przycięciu. Powoduje on podrażnienia skóry, do przycinania rośliny warto więc zakładać gumowe rękawiczki, a złamaną gałązkę można lekko przypalić płomieniem, co zatamuje sączenie się białej substancji.


Zdjęcia: Wikipedia, Wikimedia